De ander ben jezelf

Met grote verbazing brachten Westerse media vanmorgen verslag uit over het vertrek van de OATA delegatie uit Iran: de delegatieleden kregen geen toegang tot de belangrijkste delen van het Iraanse kernprogramma. Mij verbaasde vooral de eenzijdige Westerse berichtgeving en de journalistieke kwaliteit daarvan.

Dat in het Midden Oosten geen sprake is van persvrijheid is algemeen bekend: een kritische houding ten aanzien van de machthebbers kan rekenen op niet mis te verstane straffen. Hier in het Westen is dat eigenlijk niet veel anders. Een aantal journalisten zit zo in de waan van de dag dat ze de grote lijn niet meer zien. Maar anderen meten zich een conformistische houding aan uit angst voor verlies aan populariteit en aanzien. Ze willen hun baan niet op het spel zetten.

Journalisten zijn natuurlijk ook gewoon mensen van vlees en bloed. Ze hebben een persoonlijke mening en een gekleurde bril. Net als iedereen. Ook als zij oprecht verslag uitbrengen, doen zij dat vanuit een beperkte zienswijze. Geen enkele sterveling is alziend. De berichtgeving van vanochtend is slechts één van de vele ‘waarheden’ die er bestaan.

Toen ik klein was had ik een doosje waarin ik mijn geheimen bewaarde. Later leerde ik het bestaan van verschillende geheime diensten kennen. En weer later vernam ik dat mijn werkgever over een Afdeling Business Intelligence & Legal Affaires beschikte. Oftewel: iedere persoon, organisatie, land en entiteit heeft zijn eigen geheimen die niet voor het publiek bedoeld zijn.

Stel nou dat jij en ik ons vandaag melden bij de nucleaire installaties van Borsele of Putten, of bij een militaire basis ergens in het land. Zouden we toegang krijgen tot geheime informatie? Ik denk van niet. Hoewel we in Nederland het fenomeen ‘openbaarheid van bestuur’ kennen, is het toch niet zo dat iedere burger toegang heeft tot classified informatie.

Sterker nog: stel nou dat onze Minister van Financiën, die goede banden heeft met de VS, classified information vraagt over rating bureaus en studies van het Pentagon over een stelselwijziging en goudvoorraden. En dan heb ik het nog niet eens over geheime rapporten over Iran en andere politiek beladen dossiers. Zou de minister deze informatie krijgen? U raadt het al: hoogst waarschijnlijk niet en zeker niet meteen.

Een ander voorbeeld: sinds een paar jaar kunnen Nederlanders met een Iraanse achtergrond in Nederland geen nucleaire studie volgen zonder screening. Met andere woorden: wij Nederlanders gaan zo ver in het beschermen van gevoelige informatie, dat we onze eigen staatsburgers niet gelijk behandelen! Dat is overigens door de Europese raad veroordeeld.

Ik kan niet anders dan concluderen dat Westerse media hypocriet zijn in hun berichtgeving. Terwijl we hier in het Westen doorlopend verkondigen hoe andere naties zich dienen te gedragen, doen we in de praktijk zelf niet veel anders. Een wijze oude man zei ooit tegen me: de ander, dat ben je zelf.

Shahram Bahraini, 22 februari 2012

Leave a Reply