Over “Welkom in ons theater”

Welkom in ons theater! Dit is een podium waarop wij allerlei beelden voorschotelen.
Die beelden ontstaan uit verbinding. Verbinding van onze binnenwereld met de buitenwereld of andersom. Verbinding van heden met verleden of toekomst. Verbinding van oost en west.
Waarom we dat doen? Omdat we onze verbazing over onszelf en de wereld willen delen, omdat we denken dat dat betekenis kan hebben. Omdat beeldvorming van betekenis is.

Iedere dag vormen we beelden. Het is de manier waarop ieder mens de werkelijkheid gestalte geeft: we kijken en vormen ons een beeld van wat we zien. Soms zeggen we, dat we ons dingen inbeelden. Daarmee bedoelen we dan dat we dingen zien die er niet zijn. Soms zeggen we, dat ons dingen zijn ingeprent. Dat woord is afkomstig van het werkwoord printen, drukken. Dan heeft iets zoveel indruk gemaakt, dat het ons is ingeprent. Het beeld zit in ons hoofd alsof het gedrukt staat en komt er niet meer uit. Daarmee beïnvloedt het onze beeldvorming: we vergeten dat ook het ingeprente maar een beeld is, dat we ons inbeelden. We verwarren beeld met werkelijkheid.

De werkelijkheid is, dat ieder van ons zijn eigen werkelijkheid schept. We kijken om ons heen en vormen daarvan een beeld in ons hoofd. Wij houden ervan een stap verder te gaan en die beelden te verbinden. Kijken, beeldvormen, kijken hoe we beeldvormen. Associëren, reflecteren en verbinden. Uit die verbindingen destilleren we betekenis, zoals iedereen dat dagelijks doet. Wat betekent een alledaagse gebeurtenis voor mij in vergelijking tot een ander? En wat is de betekenis daarvan?

Iedereen schept zijn eigen beeld en die beelden houden we elkaar voor: welkom in ons theater!

Shahram Bahraini en Ceciel Fruijtier

One Response to Over “Welkom in ons theater”

  1. Een ieder schept zijn eigen beeld van de werkelijkheid. Dat is pas een probleem als een bepaalde groepering de norm wil stellen voor anderen. Vaak gebeurt dat op basis van een bepaalde “autoriteit”: een academische titel, een leidinggever in de publieke opinie, een politicus, onderwijzer (“onder-wijzer”)of religieus leider.

    Een recent voorbeeld van een dergelijke normering is het debat over het wel/niet bestaan van een vrije wil. Bepaalde wetenschappers stellen dat op grond van hun onderzoeksgegevens de mens niet kan beschikken over een vrije wil. Dat is prima als ze die conclusies op zichzelf willen toepassen, maar mede door de slaafse manier waarop bepaalde opinieleiders/opiniemakers die gegevens tot “norm” verheffen, werken ze er aan mee dat een ieder die zich wel wil beroepen op een vrije wil en daar ook in zijn dagelijks leven vorm en inhoud aan wil geven als “niet-normaal” wordt bestempeld. Dat kan grote gevolgen hebben voor hoe gewerkt kan/mag worden in terreinen als pedagogiek,politiek humanistiek en strafrecht.

    Het is dan ook zaak voor hen die de vrije wil in hun denken en handelen centraal willen (blijven) stellen deel te nemen aan het publieke debat rondom het wel/niet bestaan van een vrije wil.

Leave a Reply